martes, 28 de diciembre de 2010

Matemática e Fisicamente

Apaciguando un espazo para que me permita a través dos diferentes ángulos e cristais memorizar cada un dos teus gustos, desexos e apetencias.

Recompoñendo a distancia que media entre dous corpos separados unha distancia X para conseguir apreciar e aprender a valorar e saborear os defectos e imperfeccións que aproximan aos corpos.

Retrotraendo o tempo presente para participar neses despistes que provocan a perda dun billete de tren nunha estación de pedra na que chove e se pasea.

Sumando eses xogos de sedución, poñerte e quitarte un antifaz. Facer que de non pasar nada chegue a pasar un case todo no preciso instante no que os nosos ángulos máis obtusos deciden colisionar facendo un ruído de ondas batendo nas rochas enchendo o aire de arrecendo a sal a auga e ao teu xabón preferido que descansa na pequena repisa do teu baño polo que case non entra máis que a primeira raiola da mañá, nunha mañá esgotada pero ilusionada de escoitarnos neses longos silencios cómodos cálidos.

E todo por conseguir que a ecuación da casualidade elevada á potencia do inesperado e multiplicado pola raíz cadrada do levemente premeditado poda igualarse ao resultado final de: Felicidade.

2 comentarios:

  1. Leo tus palabras y mil sentimientos se encuentran.
    Pero es que como dice el poema no escribo, es que yo ya no escribo.
    ¿Qué hacer con tus letras? Me gustaría guardarlas en mis bolsillos como te guardaría a ti en el que está arriba a la izquierda de mi chaqueta. Pero no puedo, entonces ¿qué hacer con ellas?
    Las leo, las acaricio, las saboreo y ¡me las bebo!
    No sé como contestarlas, pero me las guardo para que el día del reencuentro pueda responderlas con besos.

    ResponderEliminar
  2. http://books.google.es/books?id=ocP59rSYAFoC&pg=PA22&dq=soledad+medina+no+escribo&hl=es&ei=dWgcTZ-dDoPCswbJvtX7DQ&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=1&ved=0CCsQ6AEwAA#v=onepage&q&f=false

    ResponderEliminar